|
หลังจากร่วมสุขเก็บภาพกันมาร่วม 5 ปี กล้อง D70s ของผมก็มีอันต้องลาจากกันไปตามอายุขัย อันที่จริงน่าจะพอซ่อมได้อยู่ครับ อาการคือไฟอ่านการ์ดเมมโมรี่ค้าง แต่เนื่องจากไม่สะดวกจะเข้ากรุงเทพ ฯ แถมต้องรีบใช้กล้องถ่ายเสื้อผ้าเด็กล็อตเดือนกุมภาพันธ์ เลยตัดสินใจถอยกล้องใหม่มันซะเลย แล้วหวยก็ไปออกที่ D90 รุ่นที่เหมาะกับกำลังทรัพย์ณ.ขณะนี้ ถึงจะไม่ใช่โมเดลล่าสุดแต่ก็ถือว่าคุ้มค่ากับเงิน สามหมื่นบาท(บอดี้) ที่ได้เทคโนโลยีในเรื่องคุณภาพของไฟล์ไปไกลกว่า D70s เมื่อห้าปีที่แล้วถึงไหนต่อไหน เท่าที่ได้ทดลองใช้มาร่วมเดือนกว่า ๆ ที่เห็นชัดเจนคือเรื่อง Dynamic Range ที่กว้างมากมายทีเดียวถึงจะไม่เท่ากล้องฟิลม์ แต่ดีอย่างผิดหูผิดตาเห็นการเกลี่ยไล่โทนในส่วนสว่างช่วยทำให้ภาพเนียนขึ้นมากทีเดียว ส่วนคุณสมบัติเด่นอื่น ๆ เช่นการใช้ ISO สูง ๆ แต่น้อยซ์ต่ำ หรือเรื่องคุณภาพไฟล์ที่ดีกว่า คุณสมบัติตรงนี้ผมยังไม่มีเวลาเพ่งพินิจในรายละเอียดหรือทดลองถ่ายมากนักก็เลยยังไม่ขอกล่าวถึง ส่วนเรื่องการปรับ White Balance ที่ทำได้ละเอียดยิบดีทีเดียวในแต่ล่ะเฉดสี ช่วงนี้ชีพจรเลนส์ของผได้กลับมาเต้นถี่ตามจังหวะอาการเห่อกล้องใหม่ ในช่วงเดือนที่ผ่านมาเลยได้ภาพถ่ายเด็ก ๆ บ้านคิดส์ดีมาแม่ค้าเอาไปรีวิวเสื้อผ้าเด็กหลายชุดทีเดียว ลองตามไปดูตัวอย่างภาพถ่ายเด็ก ๆ จากกล้อง D90 บอดี้ตัวใหม่ของผมนะครับ 24 พฤศจิกายน 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี
|
|
ช่วงนี้ชีพจรเลนส์เต้นเนิบ ๆ ครับ ไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาสะพายกล้องเจาะจงออกไปถ่ายภาพที่ไหนเลย มีก็แต่บังเอิญฉวยมันติดไปด้วยเวลาที่พาเด็ก ๆ ออกนอกบ้านเผื่อว่าจะได้ยกมันขึ้นมาเล็งกด เล็งกด ให้กลไกแมคคานิคส์ภายในตัวกล้องได้ออกกำลัง และเป็นการประคับประคองกองไฟที่รักชอบการถ่ายภาพในตัวผมเองไม่ให้มอดดับไป เสียก่อน ทักทายคราวนี้ก็ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันครับเป็นเพียงกับแกล้มที่ฉวยถ่ายมา ตอนพาเด็ก ๆ ออกไประบายสีที่งานถนนคนเดินแถว ๆ บ้าน สำหรับอาหารมือหลัก ๆ อย่างการถ่ายภาพในสตู ฯ แบบบ้าน ๆ ที่ว่าจะทดลองแบบจริง ๆ จัง ๆ ก็ยังไม่ได้เริ่มซักทีครับ ต้องขออภัยที่ปล่อยให้รอแล้วรอเล่า ตอนนี้ก็ไปชมภาพที่โพสต์ไว้ล่าสุดเพลิน ๆ ไปก่อนนะครับ 24 พฤศจิกายน 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี
|
|
และสำหรับเด็ก ๆ การได้ซึมซับธรรมชาติผ่านเม็ดทรายใต้สัมผัสฝ่าเท้าและผิวก้นก็เป็นการช่วย พา เด็ก ๆ กลับมาสู่ธรรมชาติปรับนุ่มจิตใจในยุคดิจิทัลที่รอบ ๆ กายมีแต่อุปกรณ์บันเทิงสะกดให้นั่งเฝ้าหน้าจอการ์ตูน กับเกมส์ อยู่หลาย ๆ ชั่วโมงหล่อหลอมให้ห่างไกลความอ่อนโยนออกไปทุกขณะ สำหรับใครที่อยู่ กทม.ไม่อยากเดินทางไกลก็แนะนำเที่ยวทะเลที่จันทบุรีครับไม่สวยพริ้งเหมือน ฝั่งทะเลใต้แต่เสน่ห์ก็มีพอให้ได้กดติดภาพสวย ๆ ติดกล้องกลับไปชื่นชม ทั้งหาดเจ้าหลาวและอ่าวคุ้งกระเบน แถมเที่ยวน้ำตกอีกหลายแห่งในราคาไม่แพง และอย่าลืมพกเลนส์ไวด์กับขาตั้งกล้องเอาไว้เก็บภาพแบล็กกราวสีทองมีฉากน้ำ ทะเลฟองนุ่มเป็นโฟร์กราวน์ตอนช่วงพระอาทิตย์ขึ้น-ตกนะครับ เดินทางโดยสวัสดิภาพครับ 8 ตุลาคม 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี
|
|
หลังจากลงทุนไปครั้งแรกกับการทำสตูดิโอแบบบ้าน ๆ ไว้ถ่ายภาพนายแบบนางแบบประจำร้านเพื่อเอาไว้พรีเซ็นต์เสื้อผ้าเด็กตาม แต่แม่บ้านจะบัญชา ซึ่งหลังจากถ่ายไป 4 ครั้งก็ทำให้ตระหนักว่ากำลังไฟที่เอามาใช้ถ่ายภาพหากใช้กับแบล็คกราวน์สีดำ ถ่ายแนวโลคีย์ที่ไม่ต้องการแสงมากนั้นยังพอไหว แต่ถ้าจะใช้ถ่ายแบบสดใสน่ารักฉากหลังสีขาวสว่าง ๆ เพื่อให้แบบโดดเด่น จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องลงทุนเพิ่มกับแหล่งกำเนิดแสงเพื่อส่องไปที่แบ ล็คกราวน์สีขาวโดยเฉพาะ ระหว่างที่ยังอยู่ในอาการอิดออดจะควักตังค์ ผมลองอาศัยแสงจากประตูหลังดาดฟ้าที่เปิดออกไปยังระเบียงในช่วงวันที่แดดแรง ๆ เพื่อเอามาช่วยให้แสงส่องเข้าด้านหน้าของแบบแล้วย้ายไฟหลอดตะเกียบสองดวง ใหญ่ 65 W กับ ดวงเล็กไปส่องที่ฉากผ้าแบล็คกราวน์สีขาวแทน โดยวัดแสงที่ฉากหลัง ใ้ห้โอเว่อร์กว่าแบบซักสองสต๊อป ผลที่ได้ก็ออกมาดังการทดลองชุดนี้ครับ ถือว่าเป็นที่น่าพอใจทีเดียว ลองคลิกไปดูสภาพการจัดไฟที่ผมถ่ายมาให้ดูว่ามี แหล่งกำเนิดแสงจากแหล่งใดบ้าง โดยเฉพาะกับแสงธรรมชาติที่ให้ความนุ่มนวลกับแบบโดยไม่ต้องง้อซอฟบ๊อกซ์ แถมได้ประกายตามาจากกรอบบานประตูบานใหญ่ที่แสงทะลุเข้าไปฉาบที่แววตาอีกด้วย ว่าง ๆ คราวหน้าผมจะถ่ายมาให้ดูกันอีกครับแต่กะว่าจะลงทุนกับหลอดตะเกียบ 50 W อีกซักสองดวง ราคาหลอดละ 250 บาท แบบที่ใช้กับส่องตามนากุ้งหน่ะครับไม่ใช่ยี่ห้อฟิลิป์ที่ผมซื้อใช้ครั้งแรก ราคาแพงกว่ากันเกินเท่าตัว (650 บาท) 29 สิงหาคม 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี |
|
ย่างเข้าหน้าฝนบรรดาตากล้องหลาย ๆ คนคงบ่นเบื่อ ๆ เซ็ง ๆ กับฟ้าหวัว ๆ แสงเน่า ๆ พลอยให้ภาพถ่ายสีออกตุน ๆ แต่สำหรับคนที่ชอบถ่ายมาโครช่วงนี้คงหรรษากับเหล่าแมลงในโลกใบเล็กที่ออกมา เริงระบำท่ามกลางความชุ่มชื่นของดอกไม้ใบหญ้า จะว่าไปนอกจากการถ่ายภาพเด็ก ๆ แล้วมีอยู่ช่วงหนึ่งโดยเฉพาะช่วงแรกเริ่มถ่ายภาพ ที่ผมได้เริ่มต้นกับกล้องดิจิตอลตัวแรกในชีวิตกับ Panasonic FZ10 ไ้ด้เข้าไปสิงอยู่ในคลับพานาที่ Pantip และได้รับการแนะนำเลนส์โคลสอัพมาติดหน้ากล้อง(อแด๊ปซ์ใช้ด้วยคำแนะนำของพี่ ๆ) ก็ทำให้ผมหลุดเข้าไปในโลกของแมลงชนิดที่หายใจเข้าออกเป็นมาโครไปเลย แต่หลังจากนั้นก็หยุดถ่ายภาพไปพักนึงไม่ว่าจะแนวไหน หลังจากที่อาการลูกติดพ่อระบาดมาถึงจนไม่เป็นอันจะถ่ายรูปตอนไปเที่ยวที่ ไหนๆ ผมเพิ่งจะได้กลับมาจับกล้องถี่ ๆ ขึ้นก็ช่วงที่มาทำเว็บเสื้อผ้าเด็กนี่ แหละครับ สำหรับเพื่อน ๆ ที่เริ่มจุดติดไฟ หรือไฟในการถ่ายภาพกำลังลุกโชนก็อย่าเผลอไผลปล่อยให้มันมอดไปล่ะครับ หมั่นเติมเชื้อด้วยการหาแรงบันดาลใจจากเว็บที่เป็นแหล่งโคจรของเซียน ๆ หมั่นดูและวิเคราะห์ภาพ และก็หาเวลาแสดง(ตั้งกระูทู้)แสดงภาพของตนเองตามบอร์ดบ้างเพราะอย่างน้อย พื้นที่สาธารณะก็เป็นส่วนช่วยเฆี่ยนตีให้เรามีความกระตือรือร้นที่จะพัฒนา ฝีมือตัวเองเพื่อนำเสนอผ่านที่ทางสาธารณะได้ในระดับหนึ่ง สำหรับภาพแนว อื่น ๆ ที่ผมเอาไปโพสต์ลงไว้ใน multiply ก็เชิญตามไปชมได้ครับไม่ได้อัพเดทนานเป็นปี ๆ แล้วเหมือนกัน ภาพแนวอื่น ๆ 9 สิงหาคม 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี |
|
สำหรับภาพที่เอาขึ้นมาพรีเซ็นต์ ในพูดคุยตามประสา(คนชอบถ่าย)หนนี้เป็นอีกหนึ่งภาพที่ผมชอบเป็นพิเศษ ภาพถ่ายชุดนี้อยู่ในเซ็ทที่พาเด็ก ๆ ไปให้อาหารปลาที่สวนสาธารณะ เมื่อสองอาทิตย์ก่อนครับ ชอบเพราะแสงสวยและรอยยิ้มของเจ้าลูกสาว บวกับนาน ๆ ที่เจ้าสองซนนี้จะโคจรเข้ามาอยุ่ในเฟรมเดียวกันได้ เพราะอะไรขออุบไว้ก่อนครับไว้ตามไปดูเฉลยกันในกระทู้ข้างล่างที่ผมจะเอามา โพสต์ให้ชมสำหรับภาพถ่ายเซ็ทนี้กันเร็ว ๆ นี้ครับ ถ้าถามว่าอะไรคือเสน่ห์ของการถ่ายภาพ ผมว่าข้อนึงในนั้นสำหรับผมคือการได้ลุ้นทุกครั้งที่กดชัตเตอร์ ลุ้นว่าภาพที่เพิ่งถูกบันทึกลงไปในเมมโมรี่จะเป็นภาพที่ดีที่สมบูรณ์อยู่ใน ระดับไหน และจะเป็นภาพที่ดีที่สุดเท่าที่เคยถ่ายได้รึเปล่า (มีใครหรือข้อเขียนที่ไหนซักแห่งเคยบอกเอาไว้ว่า "ภาพที่ดีที่สุดของเขายังไม่ถูกถ่าย") เนื่องด้วยการถ่ายภาพหนึ่งภาพมันเป็นเสี้ยววินาทีที่เราตัดสินใจจับ ทุกอย่างที่เห็นอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผ่านช่องมองภาพเบื้องหน้าหรือบนจอ live views ยัดมันลงไปในเมมโมรี่ เหมือนกับการทำอาหารซักจานนึงที่พ่อครัวต้องเตรียมวัตถุดิบสารพัดสารพัน การจัดองค์ประกอบภาพ ทิศทางแสง แบล็คกราวน์ การควบคุมระยะชัด การจัดการกับการตั้งค่าแสง แล้ววัตถุดิบทั้งหลายแหล่ที่กล่าวมาก็ถูกผสมในสัดส่วนการปรุงแต่งบนพื้นฐาน องค์ความรู้่ของคนถ่ายพร้อมกันในเสี้ยววินาทีที่ชัตเตอร์ถูกกด แล้วอาหารก็พร้อมเสริฟ์อยู่ในจาน เหลือก็แต่เพียงมาุลุ้นกันว่ารสชาติอาหารจะเป็นอย่างไร อร่อยเหาะหรือกลืนไม่ลงก็อีตอนพรีวิวภาพ(หรือตอนเอาไปนั่งลุ้นเปิดดูผ่านจอ คอมพ์) ซึ่งขึ้นตอนชิมภาพนี่แหละที่ผมถือว่าเป็นเสน่ห์อย่างนึงของการถ่ายภาพไม่แตก ต่างจากการชิมรสชาติอาหารที่ผ่านขั้นตอนต่าง ๆ มาจนถึงกระบวนการสุดท้ายที่พิสูจน์ความสำเร็จหรือล้มเหลวในอาหารจานนั้น ๆ ถึงใครจะบอกว่าึโฟโต้ช้อปเป็นพ่อครัวฝีมือเยี่ยมในการปรุงภาพ เหยาะแสง ดึงเลเวล ครอปภาพ เพิ่มรสชาติให้ได้ในภายหลัง แต่ถ้าลองปรุงมาแย่เสียแต่แรกในตัวกล้องผมว่าอย่างมากก็ช่วยได้ในระดับจาก ที่กลืนไม่ลงสามารถกลั้นใจกลืนเข้าไปได้ แต่ถ้าจะหวังให้เป็นภาพที่เอร็ดอร่อยก็คงตอบได้เลยว่าเป็นความหวังลม ๆ แล้ง ๆ และต้องออกแรงปรุงแต่งบนโฟโต้ช้อปกันหนักหนาสาหัสสู้เอาเวลาไปพัฒนาฝีมือการ ปรุงและเตรียมวัตถุดิบก่อนกดชัตเตอร์ดีกว่าครับ 14 กรกฏาคม 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี |
|
หวัดดีครับ เจอะกันหนสองคราวนี้ผมมาพร้อมกับความตั้งใจดีที่กะว่าจะเสกมุมนึงในบ้านเป็น ที่สำหรับให้เจ้ามิคกี้กับเจ้าพราวไปทำหน้าที่นายแบบนางแบบเสื้อผ้าเด็ก ประจำร้าน(เพื่อให้แม่ค้าเอาไปใช้รีวิวแฟชั่นเสื้อผ้าเด็ก) จะว่าไปก็เป็นห้องทำงานของพนักงานตัวน้อยประจำร้านคิดส์ดีนี่เอง เป็นพื้นที่ทำงานที่ต้องมาโพสต์ท่าฉีกยิ้มใส่เสื้อผ้าเด็กเพื่อนำเสนอลูกค้า ประจำร้านคิดส์ดี ส่วนเจ้าสองตัวนี้จะขยันมาตอกบัตรเข้าทำงานรึเปล่าก็คงต้องลุ้นกันเหงื่อตก ต่อไป ผมขอเรียกพื้นที่บนชั้นดาดฟ้าที่ไปขอเจียดมาจากป้า(ปกติแกจะจองมุมนึงไว้ นั่งรีดผ้า)เพื่อเอามาไว้ถ่ายภาพเจ้าต้วน้อยว่า "มุมถ่ายภาพในบ้าน" แทนคำว่าสตูดิโอก็แล้วกันนะครับ เพราะทำขึ้นมาแบบห่างเหินทั้งหลักการณ์และความรู้เกี่ยวกับการทำห้องสตูดิโอ ถ่ายภาพ ต้องบอกว่าความรู้และประสพการณ์ในการถ่ายภาพการจัดแสงการใช้แฟลช(ทุกวันนี้ แฟลชที่มีก็ไอ้ที่ติดมากับหัวกล้อง NikonD70 แถมนัีบครั้งที่ยิงมันออกไปจากกล้องได้เลย)หรือแม้แต่ทฤษฏีที่อ่านผ่านตา เกี่ยวกับการถ่าย Studio portrait ต้องบอกว่าแทบจะเข้าใกล้ศูนย์ ดังนั้นมุมถ่ายภาพในบ้านของผมมุมนี้จึงไม่มีอุปกรณ์ประเภทที่ใช้ในสตูดิโอ อย่างไม่ต้องสงสัย ร่มสะท้อนแสง ซอฟต์บ๊อก ไฟแฟลชที่ยิงฉับเข้าไปที่แบบ จึงไม่ได้ถูกจัดหามา ที่คว้ามาได้ก็ไฟสปอรต์ไลฟ์ขนาด 150 W (แบบที่มีตัวเก็บปะจุ อาเจ็กที่่ร้านบอกว่าสว่างกว่าแบบหลอดที่ต่อตรง แถมกินไฟน้อยกว่า แต่ก็ปาเข้าไปเกือบสองพันอ่ะ) หลอดตะเกียบขนาด 65 W สองดวง ซึ่งผมก็เพิ่งรู้ว่ามันมีสูงถึง 65 W(หลอดล่ะหกร้อย) และก็ผ้าขาว กับผ้าดำสำหรับทำเป็นแบล็คกราวด์ ซาราตะแล้วก็ไม่ใช่น้อยนะนี่เกือบห้าพัน (ทำไมไม่ไปซื้อชุดคิตสำหรับเริ่มต้นถ่ายแนวสตูฯ ซะเลยเนี่ยะ!!!) ถ้าจะบอกว่าการเริ่มต้นนับหนึ่งครั้งนี้เป็นการลองผิดสำหรับการถ่ายภาพ แนวสตูดิโอก็คงไม่ผิดนัก ซึ่งผมก็หวังว่าพอได้เริ่มนับหนึ่งแล้วประสพการณ์และการค้นคว้าที่ตามมาหลัง จากนี้จะช่วยประคองเข้าใกล้ฝั่งได้บ้างไม่มากก็น้อย แล้วก็หวังว่าในอนาคตจะได้เอามาแชร์ประสพการณ์ให้กับคุณพ่อบ้าน-คุณแม่บ้าน ที่ชอบการถ่ายภาพเหมือนผมได้บ้างตามสมควรนะครับ 13 มิถุนายน 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี
|
|
สวัสดีครับ กระผมในฐานะผู้จัดการประจำร้านคิดส์ดีออนไลน์ ตำแหน่งนี้จะเป็นรองก็แต่ประธานกรรมการบริษัท(แม่ค้าขายเสื้อผ้าประจำร้าน คิดส์ดี)หรือถ้าจะเรียกให้สมถะหูหน่อยก็พ่อบ้านหรือผู้จัดการทุกอย่างยกเว้น งานขายเสื้อผ้าเด็ก ส่วนพนักงานอีกสองหน่อเนื้อเชื้อไขก็คือ ด.ญ พราว วัย 3 ขวบปีกับอีก 5 เดือน และเด็กชายมิกกี้วัยหกขวบลูกชายคนโตของครอบครัวคิดส์ดี โดยเจ้าตัววุ่นทั้งสองตัวนี้ทำหน้าที่เป็นนางแบบและนายแบบเสื้อผ้าเด็กจำ เป็นประจำเว็บไซต์ แนะนำพนักงานประจำร้านกันหมดแล้ว ตัวผมในฐานะพ่อบ้านก็ขอแนะนำห้องแกลลอรี่คิดส์ดี ตามความตั้งใจที่นอกเหนือจากทำเว็บให้แม่บ้านทำมาค้าขายแล้ว ผมเองก็อยากจะมีลานออกกำลังภายในเกี่ยวกับการถ่ายภาพซึ่งเป็นงานอดิเรกที่ ชอบเป็นการส่วนตัว เพื่อเอาภาพถ่ายมาโพสต์ในบ้านของตัวเอง นอกเหนือจากการไปโพสต์ตามชุมชนเว็บบอร์ดถ่ายภาพอื่น ๆ และแน่นอนว่าภาพถ่ายที่จะเอามาโพสต์ในห้องนี้ก็จะเกียวกับเด็ก ๆ จะได้ไม่หนีคอนเซ็ปต์เสื้อผ้าเด็กไปไหนไกล และแน่นอนว่าห้องแกลลอรี่แห่งนี้ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะให้บรรดาคุณ แม่-คุณพ่อทุกท่านที่ชอบถ่ายภาพได้มาแขวนภาพแบ่งปันความน่ารักสดใสของคุณหนู ๆให้ได้ชมกัน ซึ่งผมเชื่อว่ามีภาพอีกเป็นจำนวนมากที่ได้ตระครุบเอาวัยเยาว์ของเจ้าตัวน้อย มาเก็บไว้ในฮาร์ดิสเพื่อเอาไว้ดูเป็นการส่วนตัว แต่จนแล้วจนรอดหลังจากที่เปิดดูในวันแรกจากนั้นก็ยังไม่เคยกลับไปแซะมันขึ้น มาจากฮาร์ดิสอีกเลย ลองกลับไปเปิดภาพเหล่านั้นดูอีกทีครับ ไม่ต้องแสงสวย หลังเบลอ โบเก้แพรวพราว ขอแค่มันสร้างรอยยิ้มและความรู้สึกดีที่ได้กลับมานั่งดูภาพความน่ารักสดใส ไร้เดียงสาของเจ้าตัวน้อย แค่นี้ก็เข้าคอนเซ็ปของแกลลอรี่คิดส์ดีแล้วครับ อย่าลืมสมัครสมาชิกแล้วโพสต์ภาพแบ่งกันชมแบ่งกันยิ้มนะครับ 23 พฤษภาคม 2553 พ่อบ้านคิดส์ดี |