ภาพถ่ายเด็ก ๆ กำลังกินไอติมอย่างเอร็ดอร่อยตรงหน้าทำให้ผมนึกอิจฉาอยากย้อนวันเวลากลับไป เป็นเด็กอีกครั้ง ซึ่งผมก็เชื่อว่าผู้ใหญ่แทบทุกคนเคยมีอารมณ์แวบขึ้นมาแบบเดียวกัน แต่ในความเป็นจริงคงเป็นไปไม่ได้ที่จะย้อนเวลาโยนภาระหน้าที่การงานและครอบ ครัวที่ต้องรับผิดชอบกลับไปใช้ชีวิตในช่วงวัยเด็กที่มีแต่คำว่าเล่น เล่น และ เล่นเต็มอยู่ในหัวตั้งแต่ตื่นเช้าจนหัวจรดหมอนเข้านอน หากจะหาเครื่องมือวิเศษอะไรซักอย่างที่ปลุกตัวตนในวัยเด็กที่ถูกหลงลืมทิ้ง ไว้ให้นอนสลบสไหลอยุ่ในซอกหลืบของภาระหน้าที่ความรับผิดชอบในร่างของผู้ใหญ่ ตัวโต ๆ การละเลียดลิ้นเลียความหวานเย็นของไอติมซักแท่งในมุมผ่อนคลายส่วนตัวที่ไม่ ต้องเกร็งสายตาใครอาจช่วยล่อให้เจ้าเด็กจอมซนออกมากระโดดโลดเต้นอยู่รอบ ๆ ตัวเราอีกครั้งก็เป็นได้